سلام دوستای گلم داشتم وب گردی میکردم یه متن خیلی جالب پیدا کردم که خالی از لطف ندیدم که اینجا بنویسم که شماها هم بخونید وازش درس عبرت بگیرید

دو نفر که همدیگرو خیلی دوست داشتند و یک لحظه نمی تونستند از هم جدا باشند، با خوندن یک جمله معروف از هم جدا می شوند تا یکدیگر رو امتحان کنند و هر کدام در انتظار دیگری، همدیگرو نمی بینند. چون هر دو به صورت اتفاقی به جمله معروف ویلیام شکسپیر بر می خورند: « عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال توست و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده »

مامانی تو هم خوندی گل پسر شاید وقتی اینجا رو دیدی ودلنوشته هامو خوندی کسی تو زندگیت باشه که دوستش داری پس قدرشو بدون مثل من وبابایی که عاشق همدیگه ایم وبا وجود همه ی مشکلات وسختی ها بازم نفسمون به نفس هم بنده(البته من بیشتر ولی به بابایی نگیا گل پسر من عاشق باباییم اگه یه روزی تنهام بزاره من می میرم)

پسرم ارزش عشق خیلی فراتر از اون چیزی هست که تصورش رو داریم پس قدر عشق رو تو زندگیت بدون

بابایی که ژوان بهروزم با اینکه ازت دورم ولی بدون همه ی دنیا وامیدم توی زندگیم تویی دوست دارم تا دنیا دنیاست